Nelleke Vedelaar

  • Strijdbaar

    Wat gingen we onderuit op 15 maart dit jaar. Met onze neus op de feiten. Niet omdat we niet goed genoeg uitgelegd hebben wat we bereikt hebben in dit kabinet. Niet omdat zetelverlies nou eenmaal het lot is van een partij die in crisistijd verantwoordelijkheid neemt. Maar omdat mensen die zich in hun bestaanszekerheid bedreigd voelen, niet meer het vertrouwen hebben dat de Partij van de Arbeid er voor hen is. Dat de PvdA er niet meer is voor ouderen, of voor leerkrachten en voor mensen die in de zorg werken. Niet voor nieuwkomers in Nederland of voor jongeren aan het begin van hun studie of eerste baan.

    Dat is meteen onze grootste opdracht: het terugwinnen van vertrouwen. Het vertrouwen dat de PvdA er voor je is als je werkloos raakt, of ziek. Het vertrouwen dat het bij de PvdA goed zit met je oude dag. Het vertrouwen dat je erbij hoort, wat je achtergrond of afkomst ook is.

    Dat vertrouwen kunnen we terugwinnen, stap voor stap. Door een nieuw perspectief te bieden. Maar alleen als we trouw zijn aan onze idealen en weer trouw zijn aan onze mensen. En ik ben strijdbaar om dat te doen. Samen met elk lid, bondgenoot en iedereen in de samenleving die Nederland mooier, liefdevoller en rechtvaardiger wil maken.

    Niet blijven hangen in boosheid

    Gebrek aan vertrouwen gaat soms gepaard met boosheid. Mensen zijn boos op de politiek, boos op ‘het systeem’, boos op de PvdA. Ook ik kom boze mensen tegen.

    Mensen die zich helemaal suf solliciteren en steeds het gevoel hebben gecontroleerd te worden en bedreigd met kortingen en straf. Ik kom moedeloze mensen tegen die maar net, of helaas steeds vaker, net niet de eindjes aan elkaar kunnen knopen, soms met grote schulden. Ik kom jongeren tegen die geen stageplek of leerwerkplek krijgen, simpelweg omdat hun achternaam niet Jansen is maar Yilmaz.

    En soms was ik zelf boos. Bijvoorbeeld omdat ik als wethouder lokaal mensen met een uitkering het vertrouwen wil geven en de ruimte om een eigen plan te maken voor hun kans op de arbeidsmarkt, en dat ga ik doen, maar niet dankzij de hulp van ‘Den Haag’. En woedend was ik toen onze woordvoerder in de Kamer stelde dat opvang voor vluchtelingen sober en doelmatig moet zijn: er lagen op dat moment honderden mensen opeengepakt in de IJsselhallen van Zwolle.

    Je kunt blijven hangen in die boosheid. Mopperen op het systeem, op de politiek. Maar dat is niet waar ik als wethouder en PvdA’er voor sta. Dingen die me niet aanstaan, die wil ik veranderen. En dat is wat volgens mij in elke PvdA’er zit, hoe verschillend we soms ook zijn. Die gezamenlijke wil om onrecht te veranderen, die moeten we weer bundelen tot één vuist van progressieve politiek. En ik heb het vertrouwen dat we dat met z’n allen ook kunnen.

    Trouw aan onze idealen

    Trouw zijn aan onze idealen vraagt om een partij die zich steeds afvraagt: hoe bereiken we onze idealen? Hoe maken we verandering werkelijkheid? En is ons handelen en wat we zeggen in lijn met die belangrijke waarden? Het is onze grote taak om ons in te zetten voor bestaanszekerheid voor iedereen. Dat we onze aarde beter achterlaten dan we haar aantroffen. En dat we staan voor een open en tolerante samenleving waar iedereen mag meedoen en waar, voor wie in zijn bestaan bedreigd wordt, een veilige plek is. Dat kan en moet hand in hand gaan. Nooit mogen we ons overleveren aan het populisme waarin angst en woede vertaald worden naar hardvochtigheid en haat.

    Om dat te bereiken zullen we alles wat we doen en wat we zeggen consequent langs de meetlat van onze idealen leggen. Elke dag, elk moment, bij elke beslissing. Als iets niet voldoet aan onze waarden, trekken we een lijn. In alle geledingen van onze partij. Zo ontstaat waardevolle en eerlijke politiek. Teveel hebben we ons laten leiden door peilingen en politieke barometers en zijn we op zoek geweest naar de slogans en oneliners die compromissen verkopen. Te veel, al decennia, vertrouwden we op ‘de nieuwe man’ om verkiezingen te winnen, terwijl het onze ideeën zouden moeten zijn die ons vooruit brengen.

    Daar hebben we de afgelopen jaren wel stappen in gezet. Denk aan het project ‘Van Waarde’, waarin we ons een spiegel voorhouden en onszelf oproepen tot waardegedreven politiek. En ja, je kunt verzuchten dat ook Van Waarde wéér een rapport was. En dat blijft het ook als we het behandelen als lippendienst aan de sociaaldemocratie. Als het zich ook niet letterlijk vertaalt in zelfreflectie binnen de partij op wat van waarde is. Want van welke waarde is het als een verplichte tegenprestatie centraal staat bij de zoektocht naar werk in plaats van iemands talent? Van welke waarde is het als één van ons lokaal de hulp in het huishouden afschaft wanneer het ook anders kan? Van welke waarde is het als we zo gewend raken aan het compromis dat er voor ons geen ondergrens meer lijkt te zijn?

    De vereniging als ruggengraat

    Waardevolle en eerlijke politiek zal een sterke ruggengraat moeten hebben: onze vereniging. Inspiratie uit dorpen en steden als tegenmacht voor de vlugge Haagse mediawerkelijkheid. Vanuit daar waar mensen voelen wat politiek rechtstreeks betekent voor hun dagelijks leven en andersom.

    Lokale inspiratie, vragen en oplossingen vormen de leidraad voor onze agenda, ook nationaal. Van een top-down georganiseerde partij moeten wij een partij worden die vanaf de straat wordt vormgegeven. Leden, gewesten, afdelingen: zij maken onze partij. Die stemmen moeten gehoord worden. En niet enkel via talloze moties tijdens een landelijk congres of politieke ledenraad. Maar doordat onze nationale volksvertegenwoordigers en bestuurders lokaal in gesprek zijn en doordat alle geledingen van de partij elkaar versterken in plaats van de indruk wekken elkaar te bestrijden. Een partij ook waarbij het niet alleen gaat om prominenten en doorgewinterde partijtijgers, maar waar ook de kleinste stem gehoord wordt.

    Vijf fundamentele veranderingen

    Dat vraagt om een andere betrokkenheid van ons allemaal en vijf fundamentele veranderingen:

    • Van de staat naar de straat: onze inspiratie komt van de mensen die we spreken in scholen, huurdersverenigingen, bedrijven en bedrijfjes, zorginstellingen, buurten, wijken en dorpen. Van mensen die de samenleving om zich heen beter maken. Daar waar het werkelijke leven zich afspeelt. Onze inzet voor debat en politieke actie wordt lokaal en regionaal gevormd en vertaald naar lokale, regionale, landelijke en Europese inzet. Onze vereniging ontmoet elkaar op lokale en regionale schaal: onze vertegenwoordigers in Den Haag komen naar ons toe.
    • Van statutenpartij naar ideeënpartij: onze ledendemocratie is een groot goed. Maar honderden moties slaan een congres dood. Een congres zou een scherp gesprek moeten zijn en gaan om de werkelijk grote vraagstukken. De PvdA en daarvoor de SDAP was altijd een leidende partij als het gaat om grote discussies en kwesties, van algemeen kiesrecht en sociale woningbouw tot integratie en milieubescherming. Maar dat zijn we kwijtgeraakt. Dat vraagt van ons een andere cultuur en werkwijze waarin we ruimte nemen voor debat.
    • Van bolwerk naar netwerk: onze vereniging is de ruggengraat, maar de sociaaldemocratische beweging is groter dan de PvdA. En niet voor iedereen is een lidmaatschap van een vereniging nog vanzelfsprekend. Daarom moeten we onze partij opengooien. Een partij zijn waar de deuren en ramen open staan en binnen een groot netwerk verbinding en samenwerking zoekt, ook als dat even wat minder goed uitkomt. Mensen moeten op meer manieren mee kunnen praten en thuis zijn bij de PvdA dan alleen wanneer ze lid zijn.
    • Van slangenkuil naar warm nest: elke PvdA’er heeft weleens een verjaardag meegemaakt waar er grappen werden gemaakt over de zuurgraad van onze club of de ‘vechtpartij’ die we hebben. Zoals elke grap niet zonder kern van waarheid. Maar onze partij moet juist een warm nest zijn: met inspirerende bijeenkomsten die een feest van de sociaaldemocratie zijn in plaats van enkel een stemfestijn, met zorg en aandacht voor inclusiviteit, zodat voor iedereen plek is, en met nieuwe initiatieven die het voor jong talent in de partij makkelijker maakt zich te ontplooien.
    • Van markt naar mensen: het is tijd om kleur te bekennen, wij staan voor de herovering van het publieke domein. Wat van ons allemaal is wordt niet overgeleverd aan de markt. Zeggenschap van huurders, studenten, werknemers, patiënten, inwoners is van groot belang. We strijden mee voor de ruimte van hen die dat onvoldoende hebben. En als mensen het in gezamenlijkheid zelf willen organiseren, in broodfondsen van zzp’ers of kleine zorgcoöperaties, zijn wij een bondgenoot. Wij zijn een emancipatiebeweging en geloven in de mogelijkheden van mensen om hieraan vorm en inhoud te geven.

    Een PvdA die inspiratie haalt uit het dagelijks leven in plaats van de Haagse vierkante meter. Uit ideeën in plaats van formaliteiten. Een PvdA die open staat voor nieuwe geluiden naast traditionele bondgenoten, met ruimte voor iedereen. Een PvdA die duidelijk maakt waar het voor staat en waar de grenzen van het compromis liggen. Een PvdA die niet blijft hangen in sociaaldemocratische stokpaardjes als de meeste mensen niet meer weten wat ze daar concreet aan hebben. Een PvdA die duidelijk maakt wat verheffing, internationale solidariteit en bestaanszekerheid betekenen in 2017 en de jaren hierna. Dat eerlijk delen betekent dat je soms wat moet inleveren om anderen te helpen. Dat mensen altijd een perspectief hebben op een waardig leven. Zo werken we van de straat naar de staat aan gezamenlijke idealen. Waarbij niet wij centraal staan, maar de vooruitgang die we boeken voor een verbonden en sociale samenleving.

    Doe jij mee?

    Dat is een PvdA die vertrouwen terugwint. Geen makkelijke opdracht, maar ik ben strijdbaar. Jij ook? Help dan mee de sociaaldemocratische beweging verder vorm te geven. Doe mee, strijd mee en gun me jouw stem als voorzitter van de PvdA.

    Nelleke Vedelaar, kandidaat-voorzitter voor de PvdA

    Terug naar de vorige pagina